Çok zorlu bir yolculuk sonrası İzmir e vardık.Ama ne zorluklar...yol bitmek bilmedi,tam 11 saatte vardık dedenlere,öyle sıkıldınki hiç durmadan feryat figan ağladın kuzucum,tüm benzincilerle arkadaş olduk diyebilirim.Deden ve babaannende soğolsunlar iyi karşıladılar bizi.Aleyna ablanda seni çok merak ediyormuş sarılıp sevdi seni 'kardeşim' diye.
Ertesi gün IKEA ya gittik,birgüzel gezdik.Etrafındaki mağazalarda epeyce gezip alışveriş yaptık,resimler çekindik.
Ertesi akşam seni uyuyorken babaannene bırakıp Güzelbahçe de babanla balık yemeye gittik.Çokta güzel oldu canım eşim teşekkür ediyorum çok mutlu oldum.Bu restoranların değişik bir özelliği vardı,(belki başka yerlerdede vardır ama ben ilk kez gördüm)Restoranların hemen ön kısmında 4-5 balıkçı dükkanı var,müşteri geliyor orda kalamar,her çeşit balık,ahtopot,istakoz ne istiyorsa alıp restorana getirtiliyor ve beğendiğin şeyleri pişirip servis yapıyorlar,bizde öyle yaptık,taze taze harika oldu doğrusu(ahtopota dokunmadım tabiki ıgggg....)
Yemek bitmek üzereydiki bir telefon....Babaennen...'sizi aramazdım ama kuzu çok ağlıyor ve susmuyor ne yaptıysak' diyor.Yol da çok uzakmış biz eve varanadek ağlamışsın,beni görünce sustun.Anlıyacağın İzmir tatilimiz boyunca yapışık gezdik miniğim,lavaboya dahi birlikte girdik,sanırım yabancıladın,zorlu yolculuğunda etkisiyle bana bağlandın,inşallah bu geçer çünki çalışan annelerin çocuklarının yakınlarını yabancılamaması gerek bence,ben heran yanında olamam ki.Gerçi bir taraftanda bu durum hoşuma gitmiyor değil,anneci kızım benim.Herkese gidiyorsun ama çok kısa sürede bana bakıp başlıyorsun vızlamaya,gözünün önünden ayrılırsam yine aynı durum :))))
Ablanla oyunlar oynadın,seninle çok ilgilendi,sevdi,yemeğini yerken sana türlü animasyonlar yapıp yemeğini şapır şupur yemeni sağladı....:)
Şengül ablanın methettiği Bornovadaki Portakal Parka gittik,dururmuyuz bir dolu resim çekindik,Ankaraya dönüştede masa üstüne resmi ekledim hemen :)))
Hergün sokak sokak İzmiri gezdik.Birgünde Kemeraltında ünlü saat kulesinin orlarda gezdik,oralar İstanbul-Eminönüne benziyor.
Bu gün hafta sonu için İstanbula gidiyoruz babişinle,Şener enişten ameliyat oldu dizinden,hem geçmiş olsun diyicez hemde Utku abin ve Azra ablanı alıp Ankara ya getiricez.Malum okullar tatile girdi,teyzen çalışıyor ve enişten ameliyatlı evde yatacak,onlara bakacak kimse yok.Seni bu durumda bırakmak istemiyorum ama mecburuz gitmeye,üstelik emin ellerdesin,gözümüz arkada değil şükür.Anneannene çok ısrar ettim gidelim diye ama bu halde götüremeyiz dedi,yolda daha kötü olursun diye,gerçi haklı ama arabayla gidiyoruz yanımızda olsan,belki son dakika gelmeye karar verirde bende senden ayrılmam böylelikle.
