Yılbaşından bu yana keyfimiz pek yok malesef. Annem i acile kaldırdık Cuma günü, evde 3 kez düşüp bayılınca...önce tansiyon sandık(hipertansiyon hastası annem). Acilde yapılan tetkikler sonrası; kulak kristallerinin oynadığını öğrendik. Zor anlar geçirdik ilk 3 gün, şimdi daha iyi şükür ki ama halen yatıyor, ayrıca birde hastalığına grip eklenince, hepten beter oldu kadıncağız. Gel diyorum bizimle kal...kabul etmiyor, kendi evinde kalacakmış. Teyzemde gitti Cumartesi akşamı, annem babamla kalakaldı yapayanlız. Aklım hep onlarda, ben kalamıyorum, onlarda gelmiyor bizimle. Dua ediyorum bol bol, anneme şifa ver Allahım diye...
Bunun haricinde hepimiz iyiyiz şükür, Pazartesi başladı kreşe, artık tüm hafta gidecek bakalım kreşe. Pazar akşamı 'anneanneme telefon et, iyileşmiş mi sor' dedi bana. Halen kaçış yolu arıyor kreşten :))) Dün akşam da 'düneş açtığında kireşe mi gidicem anne, ne zaman bitecek bu kireş, otele didelim artııık' diye söylendi, kısa bir cevap verip hemen dikkatini dağattım, unutturdum. Sabah ta 'akşama senin almanı istiyoruuum' dedi, müdürümden izin alabilirsem geleceğimi söyleyerek yolladım. Uzun zamandır kreşe gitmeyince...bu kadarı az bile maşallah.
Cumartesi günü beni yanına çağardı, resim çizmiş gösterecek. Çok güldüm resmini anlattı bana, ortadaki koca kafalı, pinçik pinçik kirpikli olan benmişim, yanlardakilerde babası ve kendiymiş :))) İlk defa kirpik çizdiğini farkettim, çokta hoşuma gitti.
Bu kardanadamı kreşte yapmış, en azından bir kısmını. 'Beni kardamadamımla çek anne' dedi.
Sonra da beni çekmek istedi, elime de aynı resmi verip çekti :)
Dün nerdeyse tüm gün ve akşam kar yağdı bizim semtte. Akşam kuzumla çıkalım dedik ama korktum biraz, hasta etmekten. Camdan baktık sevindik. Bugün işe gelince sordum, birçok semtte yağmamış, hatta kupkuruydu dediler yerler, şaşırdım. Bu ara içimde bastırılamaz bir alışveriş tutkusu var ama nasılsa almıyorum birşeyler. İnternetten bakıp kapatıyorum hep ama kendimi ne kadar daha durdurabilirim bilmiyorum. Facebook ta pek çok çocuk kıyafeti satan yerler var, tutuyorum yine kendimi....nereye kadar...
Bu ara yine ev alma telaşımız devam ediyor, kendi evimiz satılıkta ama bir gelişme yok henüz, hele bir satılsa...gerçi biz şimdiden deli gibi bakınıyoruz satılıklara. Hele şu işyeri vergisini halledeyim, sıra gelicek işteykende satılıkları netten araştırmaya. Ankara da en fazla 10 yıl daha otururuz diyoruz, o da benim emekliliğimi beklemek açısından. Bu nedenle, şöyle gönlümüzün istediği gibi bir ev olmayacak, alacağımız ev. Bizi idare etsin yeter diyoruz. Boşa kira ödemeden, buralardan giderken de rahat satılabilecek bir ev olsun yeter. Hayırlısı inşallah :)
Saçlarımı yine eskisi gibi çikolata kahveye döndürmeyi düşünüyorum, siz ne dersiniz? Altta 2011 yeni yıl kutlamasındaki fotolarım var, fikir lütfen? :) Sanki daha genç görünüyorum o saçla ve yüzüm daha belirginleşiyor diye düşündüm, malum, soluk benizim ben.
