Kızım Büyüyor ( 2 )

* Kreş yaşamını sona erdirip, Devlet okulunda Anaokuluna başladı.
 * Büyüdü de, herşey için bizimle pazarlık yapmaya başladı, sanırım en zor kısmı da bu, eskisi gibi kandıramıyoruz küçük hanımı :)))
 * Boy ve kilo alımı kendi çapında yukarı doğru gidiyor, yavaşta olsa; boy:104 cm. kilo:16,5 kg.
 * İlk 2013 kışının antibiyotiğini Eylül sonunda aldı. Yılda 1 kez antibiyotik alma geleneğini umarım bozmaz bu yıl.
 * Anaokul yarım gün olduğundan, Etüt e gidiyor öğlen 12:00 den, akşam 18:00 e kadar.
 * Çok sevdiği bir öğretmeni var kızımın,dünyalar tatlısı :)(Hürriyet Öğretmen)
 * Geçen yıl kreşteki ilgisizlik nedeniyle, hemen hemen hiçbirşey öğrenemeyen kuzum, bu yıl o açığı kapama derdinde ve çok hevesli şükür ki. Sayıları yazma, çizgi çizme, sayıları tanıma, iyi makas kullanma yolunda ilerliyor.
 * Bizimle çatır çatır kavga etmeye başladı kii,buna engel olma çalışmalarımız devam ediyor :))
 * Evde genellikle lazımlık kullanma alışkanlığı sürüyor :))) Tembellik nedeniyle...
 * O kadar çok ve hızlı konuşuyor ki...ne doğru dürüst yemeğini yiyebiliyor, ne şöyle adam gibi çizgilifilimini(naz ın telazffuzu) izleyebiliyor, ne de babasıyla beni konuşturuyor. Resmen Cüneyt le iki laf edemez olduk evde :))
 *kuzumun ilerde çeneyle ilgili bir mesleği olacağına kesin gözüyle bakıyor tüm sülale :)))
 * Halen dans ve gösteri dünyasına olan ilgisi sonsuz devam ediyor.
 * Hava atmakta üzerine yok :)))
 * Sık ve az yemek yemeyi seviyor ama okul şartlarında bu mümkün olmadığından yine kilo verdi, hafta sonları ve akşamları sık sık beslemeye çalışıyorum ki, kendisi de talepte bulunuyor. Yemekten 1 saat sonra 'anneee acıktıııım', tekrar 1 saat kadar sonra...aynı seronomi devam ediyor. Yeterki yesinde ben bin kez tekrar tekrar hazırlar veririm kızıma.
 * Anaokulu ve Etüt sürecinde, öğlen uykusu olmadığından, akşamları resmen yıkılıyor diyebilirim. Etüt ve ev arasında 5 dakikalık bir mesafe var, babası akşam alıp eve gelene kadar arkada uyumuş oluyor :))) Eve gelip yemeğini yiyince açılıyor, biraz oyun, biraz TV. derken saat bazen 20:30, genelde 21:00 de uyuyor. Meğer öğlen uykusu kızımı, akşamları uyutmuyormuş :))) Artık evimizde saat 21:00 i vurduğunda  eser kalmıyor.
     Öğretmenine ne kadar tşk etsem az gelir. Şöyleki; eve her akşam işaretlememizi istediği 2 adet kağıt göndermiş. Biri gülen yüz, diğeri yıldız çocuk. içinde birsürü çocukların yapması gereken davranış var, söylenenler yapıldıysa gülen yüz işaretleniyor, yapılmadıysa üzgün yüz. Hele yıldız çocuğa bayılıyorum; öyle benimsemişki yapılması gerekenleri, uykuya gitmeden önce en şirin halini takınıyor, gülümsüyor ve 'iyi geceler anneciğim, babacığım' diyor.
 * Her gece kendi seçtiği masalı, babası okuyor ve uykuya dalıyor. Tek üzüldüğü şey, ben onlardan önce eve geldiğimden, masayı hazırlarken bana yardım edememiş olması, unutmayayım, birde babayla birlikte geldiklerinden, babasını karşılayıp terliğini vermemekten şikayetçi :)))
 * Yanlış anlamayın,  21:00 de uyuyup, öylece sabahı bulmuyor, gece yarısı uyanıp tıpış tıpış yine benim yanıma geliyor :)))) birlikte uykuya devam ediyoruz...

* Bugün anaokuluna ben götürdüm. Öğretmenine sordum, durumlar nedir, genelde nasıl vs. Çok güzel yanıtlar aldım, öğretmenini çok seven her çocuk gibi O da, gayretli, her söylenileni yapan, söz dinleyen bir çocukmuş :) Kuzum benim, geçen yıl sevgisiz, katı bir öğretmenden sonra...sarılmıştır güler yüzlü, tatlı öğretmenine. EVDE ZATEN HER FIRSATTA ANLATIYOR ÖĞRETMENİNİ VE NE ÖĞRETİLDİYSE UYGULUYOR KENDİ HAYATINDA :)
Öğretmeni duygusal bir çocuk olduğunu da ekledi sözlerine, ben memnunum, herşey yolunda dedi :)

 * Etüt deki öğretmeniyle de görüştüm, herşeyi çabuk kaptığını, ancak el becerilerinde çabuk yorulduğunu söyledi. Ben de 'dil becerisinin önde olduğunu' vurguladım :))) Mentale başlamış, rakamları yazmayı öğrenmiş, faaliyet yapmışlar vs.
 * Geçen yıl, sadece tek bir şarkı öğrenmişti. Bu yıl henüz 1 ay olmasına rağmen, hergün yeni bir şarkı öğrenip geliyor okuldan. Şükürler olsun :)
 * Haftada en az 3 çeşit poğaça, kek, börek yada kurabiye isteniyor anaokulundan. Dolayısıyla mutfakta birlikte çalışıyoruz. Yemeğimizi yeryemez başlıyoruz hazırlığa, çok zevk alıyoruz kuzumla bu işleri yaparken :)
* Artık rahat rahat kıyafet seçip giydiremiyorum hanıma, kendi seçmek istiyor ve beğenmediği kıyafeti, tehtit etmediğim sürece giydiremiyorum üzerine :(
 * Bana birşey alındığında hemen kıskanıyor ve 'hani bana? bana birşey almıyorsunuz, beni sevmiyorsunuz' deyiveriyor ki mutlaka öncesinde ona birşeyler alınmıştır...
 * Yakında gideceğimiz bayram tatili için çok heyecanlı, hergün gün sayıyor 5 gün kaldı...4 gün kaldı...3 gün kaldı... Yazın gidemediğimiz Akçay, kısmetse bizi bekliyor... :)
 * Yukarıdaki resme bakınca hem heyecanlandım, hem de korktum. Ergenlikleri nasıl olacak bunların, annelerimiz bizleri o zamanlarımızda nasıl idare etti, neler yaptı acaba? Görücez bakalım :)))

'Hayallerim Gerçek Olduuu'-Tablet Aldık...

     Uzun zamandır istediği ve cumartesi günü alabildiğimiz mini tablet nedeniyle, havalara uçtu. Aldığımız yerde 'hayallerim gerçek olduuu, yaşasııın, söz sizi birdaha üzmem, söz söz sööözzz' diye bağarmasıyla, tüm ilgiyi üzerine çekti :)))

     Bütün bir hafta sonu elinden düşürmedi, tabletini inceledi, şarja taktı çıkardı :))) Tek sorun bir türlü internete bağlayamamış olmamdı. Ne yaptıysam olmadı, meğer sorun başka şeymiş, bilgi işlemdeki arkadaş bişeyler anlattı ama anlamadım, akşama evinden bağlanıp yapıcak inşallah. Oyunlar yükledi bugün tablete ama bizim tablet biraz uyduruk olunca, android olduğundan(belki de başka nedenden) bazı oyunları yükleyemedi. Olsun çok sevinecek :))) Pazar günü alışveriş merkezinde gördüğü herkese gösterdi, görmeyenlere de sesli şekilde söyledi :))) Bu kızın bu yönü hiç bana çekmemiş, hava atmaya bayılıyor :((

     Artık evdeki laptopa ve benim cep telefonuma sulanmaz sanırım, ne çektiler elinden :)))

'İSBİNNAH MARŞI '

Kuzum bu yıl Anaokulu na başladı. Semtimizin en iyi okullarından biridir Gülen Muharrem Pakoğlu İlköğretim Okulu. Yeğenim Ceren de oradan mezun, ancak 4+4+4 ten mütevellit, okulun ilk 4 ünü kaldırmışlar, anaokulu ve ortaokul olan kısmı kalmış malesef. Neyse buyıl böyle olsun, devam etsin dedik, nasılsa seneye yine anaokulu na gidecek pıtırcığım. Anaokulu yarım gün olduğundan, kısa bir Etüt araştırması yapıp, okuluna çok yakın bir yer bulduk. 3.Göz Etüt Eğitim Merkezi.

      9 Eylül de başladı bu yılki okul macerası. Alışması biraz zor oldu, ilk hafta bende izin alıp hep yanında oldum, 1 saatle başlayan okulu, diğer günlerde 1,5 saat, sonra da 2 saat oldu. Yalnız bir türlü alışmak istemedi, hemen hemen hergün ağladı, beni bırakmak istemedi. Anneler kesinlikle çocuklarını okula bırakmaya gitmeyecek arkadaş :(( Baba götürürken hiç ses yok, anne devreye girince...ağlama, zırlama, hertürlü duygu sömürüsü mevcut çocuklarda...

     2.hafta Pazartesi, babasıyla birlikte götürdük okula, hafifçe nazlanıyorduki...öğretmeninin eline kaptırıp çıktık...ne çıkması...kaçtık resmen :)))İlk günü akşamında, günün nasıl geçti sorusuna 'İsbinnah Marşı' söyledik diyerek cevap verdi :))) kırıldık gülmekten, İstiklal Marşı okumuşlar belliki :))

Okul için yaptığımız ayakkabı alışverişinde, tutturdu ki çok az şeye tutturur, fotoda görülen topukluyu alıcakmış, satıcı abla sağolsun ikna etti de kurtulduk şu şeyleri almaktan :)))

Suluk, beslenme çantası vs.lerini Minie li seçti kuzum :)

Bu küpe ve kolyesini özel olarak seçti :)

İlkokuldan buyana birlikte olduğum, çok çok sevdiğim, tüm kalbine, insanlığına, herşeyine güvendiğim birtanecik sırdaşım ve arkadaşım Dilek e veda ettim malesef, yanlış anlamayın bişey olmadı(Allah korusun) arkadaşıma, sadece İstanbul a taşındı,işi nedeniyle ama onun burda olduğunu bilmek bana güven veriyormuş, şimdi ise 500 küsür km.lik uzaklıkta :(( Yolun açık olsun arkadaşım...

Tunalı da harika dakikalar geçirdik çekirdek ailemle :)

Unutulmaması gereken bir vesikalık fotoğraf çektirmeye çalışma maceramız varkiii...canımdan can çıktı o gün resmen :((( Ne yaptımsa poz vermediya benim bıcırık, çıldırdım ama belli etmemek için tüm dişlerimi döktüm, alt dudaklarımı ısırdım resmen. Bay foto da, ilk oturduğumuzda öylesine makinaya basıp çektiği pozu, vesikalık olarak bize vermek zorunda kaldı :(

anaokuluna başlayınca, beslenme hazırlama zorunluluğu da başlamış oldu, haftada mutlaka 3 çeşit hamurişini evde yapmaya başladım;

Bu arada, okula başlamasının ilk hafta sonunda iyi bir hasta oldu, yatakdöşek olmadı ama; ateş, balgam, öksürük, baş ve vücut ağrısı...hepsi birden saldırdılar yavruma. Yılın ilk antibiyotiği de böylece başladı. 1 haftada toparladı şükür kendini ve bu hafta okula gitmeye başladı. Bazen ben izin aldım, bazen de Ceren ablası gelip baktı sağolsun. Hazır doktora gitmişken boy+kiloya baktırdım. Kilo 16,5, Boy 104 cm.

Tatil Anılarımız

     Tatile gidip, o güzelim günler biteli haftalar oldu ve ben bilgisayara sadece iş için girebildim bunca gündür. Özledim mi? Evet hemde çok,can attım şu yoğunluk bitsede, fotolarımı aktarsam, anılarımı yazsam diye, işte o gün bu gündür :)

     19 Ağustos sabahı çıkmamız gereken yola...18 inde gece 11 de çıktık, sabırsız aile olarak :))) Aynı anda 3 aile rezervasyon yaptırmıştık aynı otele. Biz hepsinden önce gidip mekanı tanıdık, havuz açılışımızı dahi yaptık :)))

Kuzumun deniz kızı tutkusu kabardı yine :)))

Atışta kendime güveniyordum ancaaak...titrek ellerimi ve artık eskisi kadar görmeyen gözlerimi hesaba katmamışım...sonuç;sinek avladım :((

Goncam 12 den vurdu :)))

Şimdi de biraz havamı atayım, ne güzeldim beee :)))

Kuzum ve ablam :)

Bizim takımın Muz macerası(tabi ki ben katılmadım onlara, fotolar bendendi)

Gidenler ve sahilde kalanlar...

10 dakikanın sonrasında,resmen denizden topladık bunları :))) iyiki binmemişim...ben akıllı kadınım canııım :)))

     Sarı kaydıraktaki ablam olur :))) ben sadece 2 kez kaydım ama 15000 kişiyi bekleyip yine karar veremeyip, sonra 15500 kişi daha bekleyip, sonunda utanarak halimden atladım, birde bakın aslında korkmuyorumu göstermek için bizimkilere, bir daha kaydım...bitti...şanım yürüsün :)))

Malesef tatilde üzücü bir olay yaşadık, eniştemin eli 2 ay önce plaka takılarak ameliyat edilmişti, havuzbaşı oyunu nedeniyle,plaka oynamış elinden ve oracıkta şişiverdi(olay son gün oldu),hemen buz vs. ağrısı yokmuş(olayın devamını ilerleyen satırlarda anlatıcam) Bir hafta gözaçıp kapayıncaya kadar geçti,çok eğlendik, harika günler geceler geçirdik hep beraber, tatilin en güzeli,sevdiklerinle geçirdiğindir diyorum :)***Antalya-Kemer tatili sonrası rotayı İzmir e çevirdik. Yolda Denizli ye uğradık, Aydına da :)

     Kavınvalidemlerle memleketleri Nazilli ve Atça ya gittik,1 gece kaldık. Nazilli de inanılmaz lezzetli pideleri olan Kısmet Pide ye yolunuz düşerse mutlaka gidin tadın derim, lezizdi kesinlikle :)

İzmir gezimizin bitiminde istikamet Balıkesir-Akçay idi ancak eniştemin elinin pazartesi ameliyat edileceğini duyan biz, dururmuyuz hiç, asla yanlız bırakamazdık onları. Akçay ı iptal edip hafta sonu döndük Ankara ya. Ameliyat öncesi ve sonrası, hepberaber olduk. Şükür şimdi daha iyi eniştem, Erzincan a döndüler bile. Bazı tatil fotolarımı tlfondan yeni aktardığımdan,karışık olarak bazılarını buraya da koymak istedim, buyrun seyre :)

TATİLLLLL :)

     Öncelikle kocaman bir YUPPİİİİİİ demek istiyorum...daha bugünü saymazsak 3 gün var ama tatil vaktimiz geldi...resmen gün sayıyoruz. Herkesler gitti geldiler bile...face de tatil fotolarına erimekten tükendik...deniz ve doğa...ohhh misss.

     Terliğimin halhalıma uymamış olması hiiiiç umrumda değil, biz dün akşamdan hazırlıklara başladık bile, günlerdir alıp yığdığımız tatil eşyalarımızı valizlere tıktık :))) bekliyoruz :))) Komik olan; geçen yıllarda giydiğim tatil kıyafetlerime güvenip almadıklarımdır. Akşam resmen hüsrana uğradım...meğer ne çok kilo almışım ben. Tek tek giydim baktım eskilere...göbek biryerden fırttırır, bacaklarda selülitler...:((( Bunları kapatacak genişlikte tişörtler, şortlar almalıyım böhüüüü...Tam tamına 3 hafta buralarda olmayacağım arkadaşlar, tatil başlangıç tarihim 19.08.2013.

ŞEKER BAYRAMI

     Tüm okuyucularımın geçmiş bayramını kutluyorum, umarım sizlerde bizim gibi mutlu bir bayram geçirmişsinizdir. Arefe günü Erzincan dan ablamlar geleceği için, güzel bir sofra hazırlığı içindeydim. aşkım, iş çıkışı annem, babam ve kuzumu da alıp geldi eve. Ablamlar da geldiklerinde evde bir bayram havası esti, çok özlemişiz onları. İftar sonrası çaylarımız, kahvelerimiz içildi, bolca da sohbet edildi. Gece yarısı anneme yatmaya gittiler. Vedalaşmak zor olsada, tatilde buluşacak olmamız bizi rahatlattı bir nebze.(geldiklerindeki heyecanla, hiç foto çekmemişim, beklerken çektiğim sofram hariç)

     Rutin bayram ziyaretlerimizi yaptık, kuzum bol bayram harçlığı topladı :) 2. gün arkadaşıma davetliydik, Elif ile bol bol oynadı kuzum, birlikteyken hiçbir arıza çıkarmadıklarından, bizde teras keyfi yaptık rahatça. Gece 2 ye kadar oturduk, ellerine sağlık Sevinç ciğim, çok lezzetli mamalar hazırlamıştı.

     Bayramın 3.gün aşkım nöbetçi olunca epey sıkıldık kuzumla evde ama akşamüstü kardeşim, eşi, kuzusu ve annem gelince sevindik. Balkon keyfi yaptık, sonra da kuzuları parka götürdük. kuzum, Çınar ı sallamaktan çokça keyif aldı, büyük olmanın zevkine vardı :))

     Pazar günü aşkımla evde sıkılınca, yine dışarı attık kendimizi. Zaten kuzumu anneannesine bırakacaktık 1 haftalığına, hadi dedik Anteres AVM. ye gidelim. Karnımızı doyurup dükkanları gezdik. Annemlerde epey oturduk, gitme vakti gelince resmen kendinden geçti, bizi bırakmak istemedi. İşe gideceğimizi anlatsakta...yok ikna olmuyor, sizde kalın diyor. Neyse zorla ikna ettik, işe gideceğimizi, kendisinin evde tek kalamayacağını...vs. Çarşamba günü, inşallah annemi bizde kalmaya ikna ettik. Hafta sonuna kadar birlikteyiz annem vazgeçmezse.

     Aşağıdaki fotolar küçük hanımın kadrajından çıktılar :)))-gülleri anneannesi, bahçesinden toplayıp getirmiş-balığı Yıldız hanımı da görmektesiniz-ayrıca evimizin donuk kedisi mırnav hanımda kadraja takılanlardan, babayı da unutmayalım-kendini de es geçmemiş hanım-

En güzel haberi en sona saklamışım...hayret birşey...Pazar günü AVM. de hamburger istedi ve ilk kez yanıma değilde karşıma oturdu(tesadüfen) ki hep yanıma oturturum, yemeğine yardım için. Kuzucum bir başladı yemeye...41 kere maşallah, tek başına yedi bitirdi hepsini :))) Bunu tarihe not düşeyim istedim, tek başına menüyğü bitirdi, yar-dım-sızzz :)

Anaokuluna Hazırlık(Uyku) & Bayramlık

     Anaokuluna yazılacağını öğrenince, karşı çıkmıştı, gitmek istemediğini söyledi durdu ama nedenini bilmiyorum, 'sadece istemiyorum' diyordu sorunca. Zaten huyudur, yeni birşeyi söyleyince, ilk olarak karşı çıkmak :))) Cuma akşamı babası, anneannesinden alıp getirdi kuzumu. Bol bol sevip öptük kuzumuzu, çok özlemişiz, tabi O da bizi. Dönüp dolaşıp, anaokulu mevzusu açılıyor evde. 'büyüdü beim kızım, okula gidecek artık' diyor babası, havalara giriyor :))) Baktım iyice kabullenmeye başladı olayı, hatta gezmelerde konu oluyor. Birileri yaklaşıp sevmeye, sohbet etmeye başlayınca hemen anaokuluna gideceğini söylüyor. 'Hemde annemin işyerine yakın, artık annem alıcak beni okuldan' dediğini duydum ya...daha da gam yemem :))) Çok mutlu oldum gerçekten.

     Cumartesi günü, küçük hanım 'bitislek' sürmek isteyince...Ahlatlıbel geldi aklıma, uzun zamandır gitmemiştik. Keyifli bir gün oldu bizim için. Yine anaokuluna hazırlık açısından(anaokulu ve etüt de uyku saati yok), öğlenleri uyutmama kararı aldık, alışması gerekiyor çünkü. Gündüz uyutmayınca, yorgun düşen kuzucuk, akşam 9 a kadar zor dayandı resmen. 9 da yatış o yatış, sabah 10 a kadar uyudu kuzum. Ne güzel birşeymiş meğer bu sistem. Biz aşkım la böyle bir akşam daha yaşamamıştık, hep imrenirdik, erkenden yatıp sabah kalkan çocukların ana babalarına :)) Gerçi biz bunu henüz küçükken de denedik ama olmamıştı.

     Pazar günü anneme gittik, akşama kuzumu bırakıp eve dönmek üzere :( Bayramlığını aldık kuzuma. Aslında hiç aklımızda yoktu nedense ama bebeğim çocuk mağazasını görünce elbise istedi. Bakıp çıkalım diye girince aklıma geldi. Bayramlar özeldir, her çocuğun hakkıdır bayramlık almak ve bayram sabahını beklemek :) Çok mutlu oldu kuzucum, anneannesine gidince hemen giydi, birkaç saat çıkarmadı üzerinden. Yine gündüz uyutmadığından iftar saatine kadar zor dayandı, yemeğini yer yemez uyudu miniğim. Bu sabah annemi arayıp sordum, 9 a kadar uyumuş, yine çok sevindim tabi. Bu iş böyle gider inşallah :)

Anaokul'lu Oldu

     Aylardır düşünüyoruz okul durumunu. Vermek istediğimiz okul belli aslında ama şimdilik maddi olarak uygun değiliz oraya kayıt ettirmeye. Kreş dersen içler acısı, kızım nefret ediyor ordan, bu sene yine aynı yere göndermemiz mümkün değil, bile bile...Aklımızda hep Emek te ki okul vardı, başarı ortalaması çok yüksek bir okul, tüm veliler oraya çocuklarını yazdırabilmek için araya başkalarını koymak zorunda kalıyorlardı. Üstelik ablamın kızı da ordan mezun, onu da çok başarılı olduğu için ve yine araya girenler sayesinde kayıt ettirmiştik zamanında. Şimdilik bir deneyelim dedik, belki başlatabiliriz oraya.
     Hafta ortasında fikirlerimiz iyice oturunca...Perşembe günü aşkım işten izin almış, geldi aldı beni...gittik okula. Müdür yardımcısı çok neşeli ve konuşkan bir adam. aşkım ı tanımasın mı? :))) aşkımın askeriymiş 2002 de :)))Neyse sohbet muhabbet ' ben size buraya verin kızınızı derim' dedi.'pişman olmayacaksınız, çok şey katacak kızınıza. Peki dedik, zaten okul ile ilgili iyi yöndeki tavsiyeleri, başarı oranını bilerek gitmiştik ama aksilik buya, geçen yıl okul sadece Ortaokul olmuş, İlkokul kaldırılmış :(( Buna çok üzüldük ama her işte vardır bir hayır dedik. Gün doğmadan neler doğar...

     Okul yarım gün olduğundan, Etüt tavsiyesi alıp gittik. Hem derslerini yapabileceği, hem de ekstradan kurslar görebileceği, kendini geliştirebileceği bir yer olmalıydı ama en çokta mutlu olabileceği...Sahibi çok hoş bir insan, elektiriği acayip, kendi çocukları da var. Verdiği bilgilerde çok hoşumuza gitti. Öğlen ve ikindi yemeğini veriyorlar. Benim 5 yaşından itibaren vermeyi düşündüğüm Mental Matematik bünyelerinde var. Satranç, ingilizce özel kursta içinde...eee daha ne olsun dedik atladık. Fiyatta da anlaştık.
     Tekrar anaokuluna dönüp kaydını yaptırdık. Hayırlı uğurlu olsun. İkimizin de gözünden yaş geldi, kuzum okula gidecek diye diye birbirimize sarıldık ve ençokta sevmediği bir kreşe gönderdiğimizde öyle çok vicdan azabı çekiyorduk ki...iç huzurumuz yerine geldi. Kuzuuum...çantası geldi aklıma :))) hem ağladık hem güldük düşündükçe...Sonra Mental Matematik...en çok istediğim şeydi. Okul hayatım boyunca nefret ettim ve hiç anlamadım matematiği...takiii lise 1 de özel ders alana kadar! Meğer ne kolaymış dedim. Kızımda özel olarak bu konuda eğitim alırsa...annesi gibi yıllarca çekmez matematikten diye düşündüm. Kaderin cilvesine bakın ki, yıllar sonra annesinin mesleği de muhasebecilik oldu :)))

Sivrisinek Alerjisi

Gece yarısı beni uyandırdığında, rüyadamıyım, nerdeyim bilemedim. 'anneee heryerim kaşınıyoor, beni sinek ısırdı, vızzzzz diyor hep kulağımda' Kalkıp baktım ama biryerde sinek yok, eline Stileks sürüp yattım, baktım gerçekten sivrisinek vızıltısı var odada, yine aradım yok yok... Sabah uyandığımızda, göz kapağını ve kaşının yanını da ısırmış pis sinek. Hemen yine stileks sürdüm ama geç kalmışız malesef, alerjisi var sivrisineğe. Bunu ilk olarak 7 aylıkken Amasra da kaldığımız otelde öğrendik. Kızımın heryerini arı sokmuş gibi şişirmişti sivriler. Dönüşte doktora gittiğimizde öğrenmiştim. İlerde geçebilirde, devam edebilirde demişti. Devam ediyor demekki :(

Kreş hazırlıklarına başladık ama ne mümkün, vızır vızır, ağlamaklı, gözü torba olmuş şişmiş...:((( Ne yapsak ne etsek derken...hadi dedim, çantasını hazırlayalım anneme götür bırak, bu şekilde kreşe gidemez. Zaten tırnak ucu kadar sevmiyor öğretmenini, kreşi...Ben iş yerime, onlar anneme. Annemi uyandırdım tlf.da sabahın köründe. Durumu anlattım.***Şimdi halen kuzum orda, ev ıssız, biz yanlız. Ufak bir balayı tadımız da yok değil hani :)))

Not: Şuan kızım  10 yaşında ve alerjisi devam ediyor ama eskisi kadar şişirmiyor. Sanırım bu sineklerin de çeşiti var, hepsi şişirmiyor yada alerji de azalma oldu.
        Eğer sinek ısırdığında erken yakalarsak çok şanslıyız demektir. Stileks jel sürdüğümde şişi ve acıyı engelliyor kesinlikle ama geç kalırsak eskisi gibi şişiyor ve çok kaşınıyor bilginize.

Harikalar Diyarı'na Yolculuk

     Pazar günü, ne yapsak ne yapsak derken...hamileyken(2 aylık) gittiğimiz, sonrasında da bir türlü gitmeye fırsat bulamadığımız bir yer aklıma geldi. Harikalar Diyarı...hem tüm çizgi film karakterlerinin heykelleri olan, hem kocaman çocuk parkı ve lunaparkı olana, hem de göl ve yeşillik alanı içinde barındıran, çocuklu aileler için ideal bir yer. Sanırım hazırlanıp evden çıkana kadar  öğlen uykusu vakti gelmişti, daha yoldayken uyuyakaldı kuzum. Harikalar Diyarı na gelince, pusetine aldık kuzumu, bizde biraz turladık göl kenarında. Sonra da güzel bir Türk kahvesi içmek için göl kenarında uygun bir yer seçtik kendimize.

Uyanınca karnını doyurduk hemen, sonrada bu diyarda gezmelerimiz başladı.

Ne kadar kahraman varsa, hepsinin önünde fotoğraf çektirdik :)))

     Kuzucum inek sağdı 'anne Keloğlan daki gibi sağdım' diyor.

Veeee son dedik, o kadar çok yorulduk ki...anlatılamaz, halimiz kalmamıştı çıktığımızda, lunapark ve çocuk parkına geçemedik bile, herbir karakterin yanında çokça oyalandık, hikayelerini anlattık yada  anlattı :))) hayaller kurdu prenses :)

     Yol üzerinde bir markete uğrayıp, hazır yemek aldık akşam için, o yorgunlukla yemek yapıp pişmesini beklemek mümkün değildi bizim için...