Gözümün Nuru 'NURTURİA'--Anne Kaplanlarım :)

     Ben diyorum ne iyilik ettim ki, Allah ın sevgili kulu olmak için ne yaptım ki karşıma nurturia çıktı.
     Geçtiğimiz cumartesi kuzu için doktora gittiğimizi yazmıştım. Kontrol sonrası endoskopide karar kıldık. Ancak Hacettepe hastanesi malum; talebi karşılayamadığından hasta alımında bir sürü zorluk çıkartmış. Sonuç olarak eşim hastane ile olan görüşmelerinde çok zorluklar yaşasa da bir şekilde gün almış. Öncelikle dr. muayenesi gerektiğinden muayene randevusu almış, almış ama 11 Temmuz 2011 en yakın tarihmiş. 3 ay var o güne. Allah ım düşünüyorum ve kahroluyorum, daha acil durumlar olsa ne yapıcak vatandaş diye :(
Diyelim muayeneye gittik ve endoskopi kararı verildi, bu arada bir sürü tetkik yapılacak tabi...endoskopi gününü ne zamana atıcaklar çok merak ediyorum...
     Her sabah olduğu gibi konuyu arkadaşlara yazdım, böyle böyle diye...
Canlarım benim sanki bir çığ gibi büyüdü nurturia da konu ve herkes birbiri ardına kendi listesindekilerde görsün diye duyurmaya başladı, yetişemez oldum teşekkür etmeye :) Çekilen msj.lar, tlf. ile arayanlar, güncellemelerde soru soranlar derken salı yı salladı güzel kalpli arkadaşlarım resmen :)))
     Öyle bir duygu seli olduki benim için oturdum ağladım resmen, gözyaşlarımı tutmaya çalıştıkça aktılar...ne güzel insanlar tanımışım, nasıl uğraşıyorlar, nasıl bişeyler yapmak için çabalıyorlar...hepsini ayrı ayrı çok seviyorum, yüreklerini açtılar, kendi çocukları gibi çabaladılar...çok ama çok teşekkür ediyorum hepinize :)
     Ben yapmazmıydım böyle yardım, hemde canla başla uğraşırdım, elimden ne geliyorsa yapardım ve duyururdum aynı şekilde ama kendim için hiç alışık değilim böyle şeylere...Konuyu nurturia da yazarken, sadece güncelleme olarak sıkıntımı belirtmiştim ama onlar yazdıkça ben ağladım...canlarım dedim, ne güzelsiniz, konu çocuk olduğunda hepsi anne kaplan oluyorlar...
     Sonuç; 2 gün içinde hastaneye kuzu için başvuranlar çakıştı ve hatta bir arkadaşıma, 'o çocuk burda meşhur oldu, kaç kişi daha aradı, merak etmeyin, onun işi halloldu, gün erkene vericez' demişler :))) çok güldüm çokta sevindim, keşke her çocuk bu kadar şanslı olsa, keşke her anne-baba bizim kadar sevinse...
     Arayan, uğraşan yada elinden hiçbirşey gelmesede bizim için üzülen, iyi dileklerini ileten herkese çok teşekkür ediyorum, hepinizden Allah razı olsun :)

2.Büyük Azı

Ah bu azılar ahhh...neler çekiyoruz sizin elinizden bir bilseniz...1.büyük azıda 25 gün kusmuştu geceleri. 2.büyük azının bir ucunu biz farketmeden çıkarmış ama gerisini kusarak devam ettiriyor sanırım :( Salondaki halımız kusmuktan çürümek üzere, koku deseniz yan evlerden farkedilecek ve evde leş sakladığımızdan şüphelenecekler :))) veee ağlanacak halimize güler olduk...
Midesinde bişey yoksa, safra çıkartıyor ve öğüre öğüre...kıpkırmızı oluyor...
Bitsin artık bu işkence, ne günah işlediysek affolsun, yeterince çekmedikmi? Bu kadar çokmuydu günahımız...
Tamam tamam karamsar olmamaya çalışıyorum ama ara arada bu düşünceler dolanıyor kafamın içinde...