İndim hemen aşağıya, anahtarı verdim anneme, kızımı kucak dolusu kucakladım, sarılıp okşadım, ne çok özlemişim, bakışını, kokusunu, mimiklerini, tenini...
17:30 da da koşarak eve gittim ama kuzu yeni uyuyakalmış. Uykuda seyredip kokladım kuzumu, yemek faslından sonra uyandı kuzucum, yine bol bol sarıldık, yemeğini yedirdim, odasını özlemiş ve oyuncaklarını. Anneannesi yeni bebek ve CD. almış kızıma, onları izledi.
Bir ara bir baktım babası kuzumu kucağına almış, geçmişler bilgisayar başına. kuzumun bilgisayar deneyimi yok, sadece çok nadirde olsa babası ona çocuk şarkıları dinletirdi. Yani çocuk oyunlarından bihaberdi. Bende bundan gurur duyarak anlatırdım çevreme 'benim kızımın bilgisayar oyunu siftahı yok' derdim. Kızım bilgisayar çocuğu değil, oyun çocuğuydu ama herşeyde olduğu gibi, bununda bir ilki varmış. aşkım açmış bir güzel bebek giydirme oyununu, kuzuya öğretiyor, oda şıkıdık şıkıdık giydiriyor :))) Sonra da bırakmış tek başına kuzumu, 'nasılsa tek başına yapabiliyormuş' :)))
Korkmalımıyım acaba....bilgisayar kurdu olmasından :)))
Not: Bizi unutmuş, anneannesiyle yattı gece, hatta bunu tutturarak yaptı, bol itiraz vardı kızımda. Sordu kreş ne zaman var diye, dedim 3 gün daha var. Çok sevindi, girdi anneannesinin koynuna uyudu.