7 Ocak Nurturia Kıpraşması

     İnanılmaz keyifli bir cumartesiydi, sabah saatlerinde Brunch yaptık Nurti arkadaşlarımla, çoook uzaklardan geldiler sağolsunlar, Ankara grubu full çekti, Antalya, İzmir ve İstanbul dan kıymetli arkadaşlarımız geldi.
      Ayaklarına sağlık, çok mutlu oldum, yeni tanıştıklarımı çok sevdim, eskilerle ise hasret giderdim. Bruncha kuzumuda götürdüm, oyun odasından çıkaramadım hanımı. Birde oyun ablası koymuşlar Allah tan, ilgilendi tüm çocuklarla, oyun kaçacak diye doğru düzgün kahvaltıda yaptıramadım ama mutlu olunca ruhu doydu nasılsa diye düşündüm :)

     Öğlen uykusu nedeniyle eve geri döndük, kızımla uyuyup yemeğimizi yedik, anneannesine bırakıp tekrar yola düştüm.

     Bu sefer şeker mi şeker güzelmi güzel nurti arkadaşlarımdan Yaprak ın evine davet edildim, yine tatlı muhabbetli saatler geçirdik. Akşam saatinde mekanda buluştuk tüm kızlar, yeni katılanlarla beraber hoş saatler geçirdik, daha müzikli eğlenceli yer görelim diye, ordanda ayrılıp Gop ta güzel bir mekan seçtik kendimize, iyiki gitmişiz, hem içtik hem eğlendik :)
     Ertesi gün kuzum ve aşkımla alışverişe yürüyerek gidelim dedik, hafif çiseli bir hava eşliğinde mis gibi ot kokusunu çektik içimize. kuzu pusetinde hemencecik uyuyakaldı, uyku saatiydi aslında ama parkı, dışardaki canlılığı görünce uyumak istemez sanmıştım. Bizde rahat rahat yürüdük AVM ye kadar, alıcaklarımızı alıp döndük, nerdeyse kapının önüne geldiğimizde, kuzu uyandı, ben bu parkı istemem, gemili parkı isterim diye tutturdu ama gitmedik tabi o yorgunlukla.

Kreşe Yolculuk

     burun akıntısı hafiften devam ediyor ama şükür henüz ilerlemedi. Bir haftadır ara sıra 'kreşe gitmek istemiyorum, tatile ne zaman gidicez?' gibi sözler ve sorular şeklinde kendileri. Fazla üzerinde durmadan kısa sözlerle geçiştiriyorum, tabi içinde kandırmaca yok bu sözlerin. Allah tan fazla ısrar etmiyor. İçin için korkuyorum aslında, başlarda kreşe kolay alışmasından sonra, yeni yeni mi tepki vermeye başladı acaba?
     Sabahları bizi pek zorlamıyor ama akşamları yavrumu geç yatırıyoruz, saat 11 i buluyor genelde, sonuç olarakta sabah, nerdeyse uyku halindeyken giydirir oldum, sonra kucaklayıp mutfak masasına götürüyorum, babası ballı sütünü içiriyor, ayakkabılarını ve kabanını giydiriyor, aşkım arabayı ısıtmaya gidince, kuzu da beni bekliyor dış kapının önünde. Bizde toparlanıp arabaya biniyoruz, kuzucum bir süre şarkılar söylüyor, sonra mayışıp babasının omzuna başını dayıyor kedi gibi, öylece beni bırakıyorlar. Önce babasını öpüyorum, kuzu hemen atlıyor 'bana hok mu öpücük, benide öööp' diye, ikisinede veda ediyorum hergün.

      Akşam yine babası alıyor kuzumu kreşten ve beraber beni almaya geliyorlar. Tam tamına 2 ay 11 gün oldu kreşe başlayalı ve hemen hergün arabaya binerken kuzuyu arka tarafta, koltuğun altına saklanmış görüyorum :)
     İçeri giriyorum selam faslından sonra aşkım 'kuzu yok bugün' diyor. Bende 'yaaa ben kızımı isterim, hadi gidip alalım' kuzuuu diye ağlamaklı sesle söyleniyorum. Bu arada miniğimden kıkır kıkır sesler geliyor, sonra ben 'aaaa ama sesini duyduuum, yoksaaaa minik prensesim burdamı,beni kandırdııın' diyorum aşkıma veee pıtırcık 'ta taaaam' diyerek çıkıyor ortaya 'ben burdayııım' diyor ve kahkahalar atıyor. Ama bu hergün devam ediyor. aşkım biraz sıkıldı bu işten ama ben kızım istedikçe devam ettirmeye kararlıyım :)))